شش سال بعد از او « پكه » مخزن و مجمع الكيلوس و مجراى صدرى را يافت . چهار سال بعد از او « بارتلن » معلم مدرسه پاويا ، عروق لمفاتيكى را ظاهر ساخت . بنابراين پس از قرن شانزدهم عيسوى شروع به شناختن اجزاء دوران خون شد ، در وسط قرن هفدهم « هروه » آن را آشكار كرد ، در اواخر قرن هفدهم و اوائل قرن هيجدهم تكميل شد ، چنان‌كه معروف است هيچ‌وقت مثل از اواسط قرن شانزدهم الى اواخر قرن هفدهم انكشافات عمده در تشريح نشده است . « وينزلّو » و « مركانيئى » و « ويلّيس » و « ويوسنس » و « استينو » و « حالر » و « سبتيه » و « دسول » هريك مطالب جديده يافته‌اند . و از متأخرين قريب به عصر ما « بيّه » و « پايل » و « اسپلندثانى » و « سمرنگ » و « شسيه » و « اسكارپا » و « بيشا » و « مكل » و « ژول كلوكه » و « بطال » و « دوماس » و « دوپويترن » و امثال آنها كه همه مستغنى از تمجيداند مطالب عاليه فهميدند . معاصرين پيشتر از پيشينيان‌اند ، از مشاهير آنها : « كل دبرنارد » و « ساپه » و « بركا » و « ربن » و « شاركو » و « وولپيان » و « ريشه » و غير هم‌اند كه هريك مساعى جميله كرده انكشافات مفيد نموده در تشريح ذره‌بينى ترقى بسيار كرده‌اند ، و به همينطور در ساير ممالك اروپا كه ذكر آنها موجب اطناب است در همين قرن زياد در تشريح پيش رفته‌اند ، به‌خصوص در آلمانى كه در كليه تشريح بخصوص در تشريح ذره‌بينى فوق العاده جهد كرده‌اند . اعتقاد بعضى اين است كه در اين فن در اول درجه واقع‌اند ، و الى الان به درجه آنها ترقى نكرده است » . اين بود شمه‌اى از تاريخ تشريح كه از مآخذ ياد شده به اختصار نقل كرده‌ايم . بسيار شايسته بود كه حروف لاتين هر اسم با آن نوشته شود تا تلفظ